Dowiedz się wszystkiego o objawach diagnostyce i badaniach kiły wrodzonej i układu nerwowego

[Głosów:1    Średnia:5/5]

Objawy kiły.

Kiła należy do poważnych zakaźnych chorób przenoszonych drogą płciową, wywoływaną przez infekcję krętka bladego. Przebieg kiły jest dość charakterystyczny i obejmuje cztery etapy: kiłę pierwotną, wtórną, utajoną oraz późną. Pierwsze objawy kiły zauważalne są już po ok. 2-3 tygodniach od momentu zakażenia. Są nimi małe, niebolesne owrzodzenia, które pojawiają się w miejscach, w których doszło do zakażenia, a mianowicie na błonie śluzowej narządów rodnych. Ponadto pojawiają się także powiększone węzły chłonne, dając sygnał do natychmiastowego podjęcia leczenia. Gdy go zlekceważymy kiła wejdzie w drugi etap rozwojowy po okresie 8-10 tygodni. Na całym ciele pojawi się wysypka, której towarzyszyć może ból głowy, gardła, podwyższona temperatura i osłabienie organizmu. Objawy mogą ustąpić samoistnie i wówczas kiła przechodzi w stadium utajenia. Jeżeli od tego momentu nie podejmiemy leczenia, kiła przejdzie w trzeci etap tzw. okres późnego utajenia. Wtedy nawet po upływie kilku lat od zakażenia mogą pojawić się na kościach albo narządach wewnętrznych charakterystyczne guzy, które po pęknięciu pozostawią widoczne blizny.

Kiła wrodzona.

Kiła wrodzona spowodowana jest wskutek zakażenia płodu w łonie matki w okresie ciąży. W rozwoju kiły wrodzonej możemy wyróżnić dwa podstawowe stadia: kiłę wrodzoną wczesną, której postać stwierdza się najczęściej w czasie od urodzenia do 3 roku życia, a podstawowe objawy to wszelkie trudności, które utrudniają noworodkowi samodzielne oddychanie; powodem jest zapalenie błony śluzowej oraz drugie stadium czyli kiłę wrodzoną późna charakteryzującą się występowaniem objawów powyżej 3 roku życia.

W ciąży.

Zarażenie kiłą podczas ciąży ma poważne konsekwencje. Często prowadzi do wewnątrzmacicznej śmierci płodu lub nie leczona prawidłowo i sprawnie, można skutkować, poważnymi zaburzeniami rozwoju dziecka, takimi jak: problemy w rozmiarze i wadze, zapalenie płuc, słabe struktury kości, upośledzenie umysłowe lub utraty przytomności.

Kiła układu nerwowego.

W przebiegu kiły układu nerwowego występują różnorakie zmiany chorobowe i przebieg kliniczny. Wśród licznych objawów postaci kiły nerwowej można wyróżnić: kiłę bezobjawową, kiłę wczesną (oponowo-naczyniową) i kiłę późną (miąższową). W celu zdiagnozowania kiły układu nerwowego wykonywane są złożone badania które pozwalają rozpoznać chorobę i prawidłowo wskazać jej stadium, a są nimi: kiliniczne badania neuro-psychiatryczne, oraz analiza płynu mózgowo-rdzeniowego.

Diagnostyka kiły.

Diagnostyka kiły opiera się w szczególności na podstawie badań bezpośrednich i pośrednich. Pośrednią metodą i najbardziej powszechną diagnozowania kiły są testy serologiczne. Testy te maja podział na swoiste (krętkowe) i nieswoiste (niekrętkowe). Do testów nieswoistych należą: test Wassermanna (USR),VDRL i RPR. Większość lekarzy zaleca testy nieswoiste, a w przypadku dodatniego wyniku potwierdza go testami swoistymi do których należą FTA, TPHA, TPI. Testy serologiczne kiły nie wymagają skierowania lekarskiego ani wcześniejszych dodatkowych badań. Wynik badań otrzymujemy po upływie kilku godzin, najpóźniej na drugi dzień. Metodą bezpośrednią wykrywania kiły jest wymaz z miejsca wtargnięcia krętka z tzw. objawu pierwotnego i obejrzenie pod mikroskopem w ciemnym polu widzenia. Badanie możliwe jest do przeprowadzenia tylko w początkowej fazie choroby, gdy występuje objaw pierwotny. W przypadku tej metody wynik badania uzyskujemy już po kilku minutach.

Badanie pod kątem kiły.

Wszelkie badania w kierunku kiły służą do wykrywania w surowicy krwi obecności przeciwciał świadczących o zakażeniu lub przebytej infekcji kiłowej. W powszechnych badaniach profilaktycznych kiły stosuje się głównie odczyn USR, a rzadziej odczyny FTA lub VDRL. W przypadku diagnostyki kiły wystarcza na ogół odczyn VDRL, FTA ABS i TPHA, wyjątkowo stosuje się inne odczyny takie jak: TPI, IgM FTA ABS, czy Captia syphylis. Do kontroli po przebytym leczeniu schorzenia używa się FTA, VDRL, a rzadziej TPHA.

Tomasz Raczyk
O Tomasz Raczyk 250 artykułów
Nazywam się Tomasz Raczyk. Od lat moim zamiłowaniem jest medycyna alternatywna i filmowanie ptaków w przyrodzie. Ukończyłem studia medyczne z wynikiem bardzo dobrym. Obecnie piszę praca doktorską. W wolnych chwilach montuje filmy o przyrodzie.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*