Budowa i rola ucha ludzkiego

twojnajlepszyszpital.pl
twojnajlepszyszpital.pl
[Głosów:0    Średnia:0/5]

Ucho jest narządem słuchu i równowagi. Budowa ucha umożliwia odbieranie zarówno wrażeń słuchowych jak i odpowiada za utrzymanie równowagi. Ucho posiada zdolność rejestracji fal dźwiękowych o określonej częstotliwości. Ponadto rozpoznaje kierunek, natężenie, ton i barwę danego dźwięku. Elementy wchodzące w skład ucha tworzą trzy główne struktury: ucho zewnętrzne, ucho środkowe i ucho wewnętrzne.

Małżowina.

Zbudowana jest z owalnej chrząstki pokrytej skórą. Ponadto małżowina skupia fale dźwiękowe i umożliwia zlokalizowanie źródła dźwięku.

Młoteczek.

Jedną z kostek słuchowych ucha środkowego jest młoteczek. Z jednej strony jest zrośnięty z błoną bębenkową, a z drugiej połączony stawowo z kowadełkiem. Zadaniem młoteczka jest przenoszenie drgań z błony bębenkowej na kowadełko i strzemiączko, a następnie okienko owalne kanału przedsionkowego.

Kowadełko.

Kowadełko położone w jamie bębenkowej, stanowi jedną z trzech kosteczek słuchowych ucha środkowego. Przekazuje drgania dźwiękowe z ucha zewnętrznego do ucha wewnętrznego. Swoją powierzchnią stawową łączy się z główką młoteczka, a odnogą długą jest ruchomo połączona z głową strzemiączka.

Strzemiączko.

Jedną z trzech kosteczek słuchowych jest strzemiączko, odpowiedzialne za przekazywanie drgań błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. Strzemiączko jest najmniejszą kością ciała ludzkiego, mającą długość zaledwie ok. 3 mm.

Przedsionek.

Przedsionek wypełniony jest endolimfą, wewnątrz znajdują się woreczek i łagiewka będące narządem równowagi.

Ślimak.

Ślimak jest najważniejszą częścią ucha wewnętrznego, przypominający swoim wyglądem muszlę ślimaka. Jest to długi, zwężający się kanał kostny, zwinięty spiralnie i wewnątrz wypełniony płynem zwanym endolimfą. W środku przedzielony jest dwoma błonami – błoną podstawową i błoną przedsionkową (inaczej Reisnera ). Dzielą one ślimaka na trzy komory nazywane schodami przedsionka, ślimaka i bębenka. Wewnątrz schodów ślimaka znajduje się narząd Cortiego, który zamienia pobudzenia znajdujących się na nim rzęsek w impulsy nerwowe. Zniszczenie narządu Cortiego powoduje całkowitą głuchotę.

Błona bębenkowa.

Błona bębenkowa zbudowana jest z tkanki łącznej i charakteryzuje się elastycznością i silnym unerwieniem. Oddziela ucho zewnętrzne od ucha środkowego. Błona bębenkowa zamienia fale dźwiękowe w drgania mechaniczne, pobudzając kosteczki słuchowe.

Przewód słuchowy.

Lokalizacja przewodu słuchowego jest w kości skroniowej i dochodzi on do błony bębenkowej. Pokrywa go skóra, a w jego początkowej części występują krótkie włosy, których zadaniem jest ochrona ucha przed wnikaniem ciał obcych. W przewodzie słuchowym znajduje się nabłonek, który odpowiada za produkcje woskowiny, spełniającą również funkcję ochronną. Zalegająca woskowina w przewodzie słuchowym może osłabiać również słuch, wywołując bowiem pewne zakłócenia w odbieraniu dźwięku.

Kanały półkoliste.

Są trzema kanałami ustawionymi w trzech różnych, prostopadłych do siebie płaszczyznach i wypełnione endolimfą. Kanały półkoliste są narządem równowagi, rejestrującym zmiany wywołane przez ruchy głowy.

Nerw słuchowo – równoważny.

Nerw słuchowo – równoważny przewodzi do mózgu informacje o dźwięku.

Jama bębenkowa.

Wypełniona jest powietrzem i położona w kości skroniowej. Oddzielona jest ona od strony zewnętrznej błoną bębenkową, od strony wewnętrznej natomiast błoną okienka owalnego. Jama bębenkowa łączy się z gardłem trąbką słuchową. Dzięki temu umożliwia wyrównywanie ciśnienia po obu stronach błony bębenkowej. Mechanizmem, który wspomaga ten proces jest połykanie.

Trąbka Eustachiusza.

Trąbka słuchowa jest kanałem łączącym jamę ucha środkowego z gardłem. Trąbka Eustachiusza ma za zadanie między innymi odprowadzenie nadmiaru wydzieliny ropnej z części ucha środkowego do jamy nosowo-gardłowej, powstającej przy występowaniu stanów zapalnych. Ale kluczową rolą trąbki Eustachiusza, z punku widzenia transmisji dźwięku jest umożliwienie wyrównania ciśnienia statycznego po obu stronach błony bębenkowej, co stwarza możliwość sprawnego reagowania błony bębenkowej na drgania akustyczne.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*